Strona Główna/Wyprawy/ Pilsko

Powrót na Pilsko

O Pilsku myślałem już od dłuższego czasu. Dawno już nie byłem w tych okolicach, więc tym bardziej byłem zadowolony z powrotu na ten szczyt! Ile to już razy podziwialiśmy Pilsko z Babiej Góry? Tym razem sytuacja się diametralnie zmieni!

Trasa: Bielsko-Biała - Korbielów - Hala Miziowa - Pilsko - Hala Miziowa - Korbielów - Bielsko-Biała
Data: 28 czerwiec 2010 rok
Czas: 10 godzin
Uczestnicy: Dorota, Heniek, Lowell

Suma podejść: 967 metry

Suma zejść: 961 metry

Wysokość minimalna: 599 m (Korbielów)

Wysokość maksymalna: 1537 m (Pilsko)

Pilsko Mapa

Podejście z Korbielowa

Jak niemal każdą wyprawę górską rozpoczynamy od wczesnej pobudki. 6:00 dzwoni budzik w telefonie komórkowym. Leniwie zwlekamy się z łóżka. Przygotowujemy herbatę oraz pulpę (makaron, kukurydza, czerwona fasola, resztka sosu Pindżur, wędlina, czerwona cebula). O 7:00 spotykamy się z Heniem na parkingu i razem wyruszamy w stronę Korbielowa. Tradycyjnie juz robimy postój w Tesco w Żywcu. Szybkie poranne dozbrojenie i jedziemy dalej!

Do Korbielowa docieramy około godziny 8:00. Szukamy zajazdu "Smrek", obok którego rozpoczyna się żółty szlak na Pilsko. Znajdziemy tutaj również płatny parking, na którym zostawimy samochód. Zabieramy plecaki i zaczynamy naszą przygodę o nazwie Pilsko.

Szlak początkowo przebiega asfaltową drogą, aby później skręcić w lewo (w las). Jest to raj dla osób zbierających grzyby.

Niespotykane okazy rosną właśnie na tym szlaku. Próbowałem jednego wyrwać, ale się nie udało. Bestia się tak zakorzeniła, że hej! Dalej przechodzimy drewnianą kładką na drugą stronę potoku Buczynka. Tutaj wita nas niebieski ślimak.

Ciężko ocenić jego stan, a właściwie odpowiedzieć na pytanie: Co ten ślimak konsumował? Jagody, atrament, czy może denaturat? Jego kolor został doceniony i ślimak znalazł się w obiektywie naszego aparatu. Żółty szlak robi na nas bardzo pozytywne wrażenie. Prowadzi nas w większej części lasem, dając odpoczynek od gorących promieni słonecznych. Trawersujemy szczyt Szlakówki obchodząc go od północno-zachodniej strony.

Coniektórzy zaglądają niemal wszędzie fot. Dorota

Dochodzimy do miejsca, w którym żółty szlak łączy się ze szlakiem zielonym prowadzącym z Korbielowa Kamiennej. To właśnie tym szlakiem będziemy wracać! O ile nie zabłądzimy ;) Nasz szlak wyraźnie się poszerzył. To właśnie w tym miejscu Henio rozpoczął opowieść dnia o byczku Beniu. Ta ekscytująca historia o przyjaźni Henia z Beniem rozbawiła nas do łez. Być może Henio również Tobie opowie w przyszłości tą historię! W dobrych humorach, przy uśpionej czujności, gubimy nasz szlak. Trzymaliśmy się szerokiej drogi, a szlak z nagle odbił w lewo. Małym skrótem wracamy na odpowiednią trasę. Zaczynamy odczuwać, ze słońce dzisiaj nie próżnuje! Jesteśmy coraz bliżej Hali Miziowej.

Time consuming na Miziowej

Hala Miziowa to tak rozległa polana na północnym stoku Pilska. Wznosi się ona na wysokości około 1300 m n.p.m. Pierwsze schronisko na Hali Miziowej wybudowana w roku 1929 (PTT), które w wyniku pożaru spłonęło w roku 1953. Później w pobliżu wzniesiono nowe, tymczasowe schronisko. Co ciekawe tymczasowość trochę się przedłużyła i owe schronisko funkcjonowało do roku 2003. W tym właśnie roku wzniesiono nowe murowane schronisko. Hala Miziowa stanowi dobry węzeł szlaków turystycznych.

Hala wita nas pięknym widokiem w stronę Babiej Góry. Muszę przyznać, że Królowa Beskidów wygląda z tego miejsca inaczej, niż np. z Sokolicy. To chyba kwestia przyzwyczajenia. Mimo wszystko jest nadal niesamowita!

Murowane schronisko na Hali Miziowej nigdy mnie nie zachwycało. Jednak otoczenie w jakim się znajduje jest genialne!

Robimy pierwszy dłuższy postój. Henio kupuje kaszankę z grilla, a my rozkoszujemy się naszą pulpą, która jest lepsza niż na Skrzycznym. Czyli nasz time consuming trwa! Troszkę nas to rozleniwia i skłania do opcji opalania na ławeczce. Chociaż mi to przypomina bardziej wagonik rolercostera.

Zregenerowaliśmy siły i powoli myślimy o zdobyciu naszego dzisiejszego celu!

Czarny Szlak na Pilsko, czyli króliczek od Playboya

Wybieramy czarny szlak, który, z racji koloru, wydawałby się trudniejszy. Tak na prawdę jest to spacerek w porównaniu ze szlakiem żółtym. Czym jesteśmy wyżej tym jest piękniej. Dochodzimy do głównego grzbietu! Dorota wypatruje na niebie króliczka od Playboya.

Chmury na prawdę trzeba umieć podziwiać! Idziemy dalej spoglądając od czasu do czasu na pozostawioną w dole Halę Miziową. Dochodzimy do Góry Pięciu Kopców - 1542 m n.p.m. Babia Góra po raz kolejny ukazuje się naszym oczom. Okoliczności w jakich się objawia są bajeczne. Drugą, może nawet większą, atrakcją widokową są Tatry. Widać je troszkę przez mgłę, ale są! ;)

Jesteśmy coraz bliżej Pilska! A naszymi nowymi towarzyszami są: jamnik szorstko włosy i Murzyn.....

Pilsko

Samo Pilsko (główna kulminacja, gdyż nazwa Pilsko odnosi się również do całego masywu) wznosi się na wysokość 1557 m n.p.m i stanowy drugi co do wysokości szczyt Beskidu Żywieckiego i znajduje się po stronie słowackiej. "Na najwyższej kulminacji, znajduje się krzyż ustawiony przez mieszkańców orawskiej wsi Mutne (Słowacja). Kopuła szczytowa Pilska zbudowana jest z piaskowców magurskich. Stoki porośnięte są mieszanym lasem dolnoreglowym, świerkowym borem górnoreglowym, zaś w górnych partiach występuje kosodrzewina, stanowiąca w tym masywie najwyższe piętro roślinności. Szczyt porośnięty jest kępami kosodrzewiny, trawą, oraz pokryty rumoszem skalnym".

Pilsko zdobyte! Odpoczywamy, rozmawiamy, robimy zdjęcia i karmimy Murzyna. Konsumujemy również pysznego kurczaka, przygotowanego przez mamę Doroty. Miło jest powrócić w to miejsce po latach. Zobaczy piękne, górskie panoramy, poleżeć na polanie. Czy trzeba coś więcej?

Największe wrażenie robią widoki. Zainspirowani zimową galerią widzianą w schronisku na Hali Miziowej planujemy w głowach zdobycie Pilska o wschodzie słońca zimą....

Wrócić jakoś trza...

Nasza droga powrotna różni się od tej, którą przebyliśmy. Schodzimy w dół żółtym szlakiem, odbijając od czarnego w prawo. Jest to najbardziej wymagająca część trasy w dniu dzisiejszym. Dużo wielkich kamieni, z których nie zawsze łatwo się schodzi. Lecz wcześniej robimy sobie spokojną sesję, w której to Henio czerpie energię słoneczną

Henio czerpiący energię ze słońca fot. Dorota

aby wykorzystać ją w niebywałym wyskoku....

Również pokazujemy jakie czyha niebezpieczeństwo w górach....

Po drodze mamy okazję zobaczyć krzyż upamiętniający jedną z pierwszych ofiar kampanii wrześniowej, poległego w tym miejscu 1 września 1939 roku żołnierza Basika.

Bezpiecznie docieramy do Miziowej i spokojnie podążamy zielonym szlakiem do Korbielowa. Oczywiście letnia łąka staje się kolejnym punktem postoju.

Później już tylko bieg z przeszkodami, w którym Lowell (jak widać) jest w stanie wyprzedzić tylko seniorów ;)

Na koniec pozostał nam spacer asfaltową drogą oraz lodowa uczta w otwartym sklepie. Docieramy do zajazdu i odnawiamy naszą tradycję moczenia nóg w pobliskim, zimnym strumyku. Było rewelacyjnie, jak zawsze!